@mathesis.online 77. Σε 1′ – Αρχαία Ελληνικά Β Λυκείου – Το Αδίδακτο Κείμενο της Τράπεζας Θεμάτων 31 – Ξενοφῶν, Κύρου Παιδεία §§1.2.6-1.2.6-7 Δημήτρης Περβολιανάκης | Φιλόλογος 👉 Διδασκαλία διά ζώσης & εξ αποστάσεως 👉 Νεοελληνική Γλώσσα & Λογοτεχνία 👉 Μαθήματα Ανθρωπιστικού Προσανατολισμού: Αρχαία Ελληνικά | Ιστορία | Λατινικά 👉 Κινητό: 6938834336 👉 https://mathesis.online/
Με αφορμή τον θαυμασμό του για τον βασιλιά των Περσών Κύρο Β τον Μεγάλο, τον οποίο θεωρούσε πρότυπο ηγεμόνα, ο Ξενοφώντας βρίσκει την ευκαιρία να αναφερθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα των Περσών και ειδικά στον τρόπο που η περσική κοινωνία εκπαιδεύει τους νέους στη δικαιοσύνη. Καταρχάς, τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο όχι για να μάθουν γράμματα, αλλά για να διδαχθούν την αξία της δικαιοσύνης. Οι άρχοντες περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας παρακολουθώντας την κοινωνική ζωή, δικάζοντας παραβατικές υποθέσεις που είναι κοινές μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων, όπως κλοπές, περιστατικά βίας, απάτες και κακολογίες, και επιβάλλοντας τιμωρίες όπου αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει αδίκημα. Επιβάλλουν μάλιστα τιμωρίες ακόμα και για το αδίκημα της συκοφαντίας. Όχι λιγότερο όμως δικάζουν και τιμωρούν για το αδίκημα της αχαριστίας. Διότι θεωρούν ότι ο αχάριστος άνθρωπος εύκολα μπορεί να αδιαφορήσει και για τους θεούς, τους γονείς, την πατρίδα και τους φίλους του. Στην περσική κοινωνία η αχαριστία ως ηθικό αδίκημα συνδέεται άμεσα με την αναισχυντία που αποτελεί μέγιστο ηθικό ατόπημα, διότι οδηγεί σε κάθε αισχρή πράξη.